Roland is een van de weinige politici die durfde stellen dat het Zilverfonds, dat zogezegd de toekomstige pensioenen zal financieren, in feite een lege doos is. Veel horen we trouwens niet meer van dat fonds. Als we in de toekomst het Belgisch overheidsapparaat echt efficiënter willen maken, dan verdient zijn idee van het basisinkomen een brede maatschappelijke discussie.
Fukushima en de paraplu
Onvoorstelbaar. Twee weken nadat de koelsystemen van een kerncentrale zijn uitgevallen wegens een gebrek aan stroom, dreigt er door oververhitting van de reactoren nog steeds een groot gevaar. Deze hypothese hadden de ontwerpers kennelijk niet bedacht. Daar stond niets van in de handleidingen, in de procedures, in de computers. Met andere woorden: uitgerekend dit werd niet voorzien. Procedures voor bijna alle andere situaties waren er wel. En wellicht ging iedereen ervan uit dat 'de procedures' hoe dan ook gerespecteerd moesten worden. Dat is als de bijbel van de kerncentrale. Wie zou iets durven te doen dat daarmee in strijd is? Wie durfde iets te doen dat niet voorzien was en dus ook niet expliciet toegelaten in de procedures?
Allicht is er heel veel tijd verloren gegaan in de strijd tussen de rationele analyse van de situatie van dit onvoorziene probleem en de berg van reglementen en procedures.
Ook in crisissen speelt de 'paraplu'-reflex. Wie durft iets te doen wat niet mag of niet voorzien is, met het risico dat hij zich vergist? Want daarvoor zijn die procedures net gemaakt. Om te voorkomen dat mensen die niet goed geïnformeerd zijn of niet goed nadenken verkeerde beslissingen zouden nemen.
Het is niet te geloven dat het bijna twee weken duurt om een nieuwe stroomaansluiting te leggen. Er zijn allicht toch kabels te vinden in Japan? En er waren toch wel aansluitingsmogelijkheden? Waarom heeft het dan zo lang geduurd? Moest men eerst de prijs overeenkomen met de leverancier? Moest er eerst een bouwvergunning zijn voor die nieuwe kabel? Moest hij eerst gekeurd worden door een officieel erkend veiligheidsorganisme? De analyse van het verloop van de ramp zal in ieder geval bijzonder leerrijk zijn en er wordt ongetwijfeld een film over gemaakt.
Wij hebben in België in oktober 2008 met de problemen rond Fortis ook zo'n onvoorziene situatie meegemaakt. Toen heeft men er bij ons ook even over gedaan om te beseffen dat het voorkomen van een financiële ineenstorting van ons land voorging op de 'rechten van de aandeelhouders'. Wij hebben dat toen niet slecht gedaan.
We kunnen nooit alles voorzien. Maar we kunnen wel voorzien dat bij een onvoorziene crisis de regering de macht heeft om een ad-hocstructuur op te zetten die op zeer korte tijd beslissingen kan voorbereiden en begeleiden, zoals op een informele manier gebeurde bij de financiële crisis.
Als een dijk het gaat begeven en een dorp onder water zal komen te staan, moet men dan zes maanden wachten op een geldige bouwvergunning om die dijk te verbouwen? Kan het zijn dat de bestrijding van een natuurramp of een andere calamiteit het wenselijk maakt bepaalde procedures, reglementen of wetten even buitenspel te zetten?
Bron: De Tijd