Roland is een van de weinige politici die durfde stellen dat het Zilverfonds, dat zogezegd de toekomstige pensioenen zal financieren, in feite een lege doos is. Veel horen we trouwens niet meer van dat fonds. Als we in de toekomst het Belgisch overheidsapparaat echt efficiënter willen maken, dan verdient zijn idee van het basisinkomen een brede maatschappelijke discussie.
Roland Duchâtelet: schaker op meerdere borden
Een onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen.' Met deze opmerkelijke slogan in aanloop naar de parlementsverkiezingen van 1999 liet Roland Duchâtelet zich als politicus opmerken. De tot dan toe vrij onbekende Limburgse technologiemiljonair had twee jaar voordien de links-liberale partij Vivant opgericht. Het gedachtegoed van de partij, hoewel controversieel en zeer vernieuwend, kreeg ruime aandacht. Niet alleen werd gepleit voor een onvoorwaardelijk basisinkomen voor elke burger ter vervanging van de sociale zekerheid. Ook het voorstel 'de verbruiker betaalt', waarbij de belasting op arbeid werd afgeschaft en vervangen door extra belasting op producten, kreeg behoorlijk wat media-aandacht. Vivant zag dat echter niet vertaald in een evenredig aantal stemmen. De partij verweerde zich nog enige tijd, maar is uiteindelijk zo goed als opgeslokt door wat vandaag Open VLD is. Namens die partij is Duchâtelet nu nog altijd lid van de Senaat.
Het elan waarmee Duchâtelet zich in de politiek profileert, komt overeen met zijn optreden in de sportwereld en het zakenleven. Precies zijn betrokkenheid bij de politiek en het voetbal hebben van hem een bovengemiddeld bekende Vlaamse zakenman gemaakt. Duchâtelet is via een holding van zijn echtgenote grootaandeelhouder, voorzitter en weldoener van voetbalclub Sint-Truiden. De club is de afgelopen jaren echter in een negatieve spiraal beland. Terwijl ze in het seizoen 2002-2003 nog op de vierde plaats in eerste klasse eindigde, strandt ze sindsdien steevast in de onderste regionen van de ranglijst. Vorig jaar degradeerde Sint-Truiden zelfs naar tweede klasse, maar dat gezichtsverlies moet dit seizoen al worden goedgemaakt met het kampioenschap.
Het fundament waar al Duchâtelets bedrijven op rusten, wordt hoe dan ook gevormd door zijn zakenimperium. De parels daarvan zijn zonder twijfel de sensorproducent Melexis en de fabrikant van elektronische onderdelen voor de auto-industrie Epiq.
Die twee bedrijven zijn de afgelopen maanden in buitengewoon zwaar weer terechtgekomen. De kredietcrisis en de recessie in de Verenigde Staten en Europa hebben de auto-industrie buitenproportioneel hard geraakt.
Melexis moest het afgelopen half jaar meer dan eens een winstwaarschuwing uitsturen en moest tot overmaat van ramp een afschrijving van 4,25 miljoen euro boeken op herverpakte rommelbeleggingen die op de balans stonden. Het aandeel verloor het afgelopen jaar meer dan 60 procent van zijn beurswaarde.
Epiq is nog meer dan Melexis afhankelijk van het reilen en zeilen in de auto-industrie. 2008, dat tot het uitbreken van de crisis nog een recordjaar leek te worden, boekte nog wel een kleine omzetstijging, maar zag de bedrijfswinst met een derde ineen zakken. De koers van het aandeel Epiq is het afgelopen jaar bijna gehalveerd.BaK/DS
n (tijd) - Sommige bedrijfsleiders hebben naast hun ondernemerschap nog een andere bezigheid, gaande van zeilen over jagen tot vrijwilligerswerk. Roland Duchâtelet combineert drie gedaantes. Een portret van een 62-jarige politicus, voetbalmecenas én succesvol ondernemer.
© Mediafin